Ranking to suma punktów pomocniczych, zdobytych na przeciwnikach (punkty te żargonowo zwane są „skalpami”), podzielona przez liczbę rozegranych partii.
„Skalpem” zawodnika z rozegranej partii jest ranking przeciwnika:
- powiększony o 50 w przypadku zwycięstwa;
- pomniejszony o 50 w przypadku porażki;
- nie zmieniony w przypadku remisu.
Załóżmy, że gracz X ma ranking 107, a gracz Y ma ranking 96. Spotykają się ze sobą na turnieju.
Jeżeli wygra X, to jego „skalp” z tej partii wyniesie 146 (96 + 50), a „skalp” gracza Y wyniesie 57 (107 - 50).
Gdy wygra Y, to jego „skalp” wyniesie 157 (107 + 50), a „skalp” gracza X wyniesie 46 (96 - 50).
Gdy padnie remis, to „skalp” gracza X wyniesie 96, a „skalp” gracza Y wyniesie 107.
Zasadę tę modyfikuje się w jednym przypadku — gdy różnica rankingów między przeciwnikami przekracza 50, a zwycięży gracz z wyższym rankingiem. Załóżmy, że gracz X ma ranking 135, a gracz Y ma ranking 70. Gdyby nie zmodyfikowano zasady generalnej, to w przypadku zwycięstwa gracza X, jego „skalp” wyniósłby 120 (70 + 50), zatem poniósłby on stratę mimo zwycięstwa, natomiast „skalp” gracza Y wyniósłby 85 (135 - 50), czyli zanotowałby on zysk mimo porażki. Modyfikacja zasady generalnej polega na tym, że w takim przypadku „skalpami” obu graczy są ich własne rankingi (dla gracza X - 135, a dla gracza Y - 70).
Ranking zaokrągla się do najbliższej liczby całkowitej (dokładne 5/10 zakrągla się w górę). Jedynie dla potrzeb ustalenia kolejności na liście rankingowej porównuje się dokładne, nie zaokrąglone liczby.
Opisany sposób obliczania rankingu to tzw. „Metoda Hollingtona”.
Poprawki PFS-u
Od pewnego czasu dało się zauważyć, że ranking liczony tą metodą, po przekroczeniu ok. 150-200 partii, ulega nienaturalnemu usztywnieniu i, w przypadku graczy, których poziom gry się szybko zmienia (zwykle poprawia), przestaje odzwierciedlać ich rzeczywistą, aktualną siłę gry. Ponadto gracze, którzy mają ranking niższy od 100, są przeważnie (choćby z racji doświadczenia turniejowego) silniejsi od debiutantów, którym przecież na czas turnieju przydziela się ranking tymczasowy równy 100. W związku z tym Zarząd PFS w kwietniu 1999 wprowadził do opisanej metody modyfikacje, zgodnie z którymi:- dwuletni okres naliczania rankingu jest weryfikowany na bieżąco
- ranking jest liczony z takiej liczby ostatnio rozegranych turniejów, by liczba zaliczonych doń partii nie przekroczyła 200
- zawodnikom, którzy mają ranking niższy od 100, przydziela się na czas trwania turnieju ranking tymczasowy równy 100 (podobnie, jak debiutantom)